Akşam olmuş, pazar toplanmaya başlamış. Herkes malını satıp savmış. Bu adamın malına müşteri çıkmamış. Adam koca çuvalı geri getirmenin sıkıntısıyla düşünürken meşayih’ten birinin yolu pazara uğramış: O zat sormuş: Ne o evladım malını satamadın mı? Bak pazar toplanıyor. Adamcağız boynu bükük: Müşteri çıkmadı, Efendi Hazretleri demiş. Şeyh efendi yerden avuç avuç kum alıp buğdaya karıştırmaya başlamış ve: Şimdi çıkar evlat demişve hemen yanı başında beliren müşteri mala talip olmuş. Buğdaycıya şeyh, para, layık olduğu mala gider demiş.