Sahih İslam'ı Ehl-i sünnet temsil eder. Ehl-i Sünnet'in yolu orta yoldur. İfrat ve tefritin karşısındadır. Bid'at sahibi de olsa kimi sapkınlıkları savunsa da ehl-i kıbleyi asla tekfir etmez. Ümmetin birliğine (kamu düzeni) zarar gelmemesi için fâsıkların arkasında bile namaz kılmayı cenazelerine de katılmayı tavsiye eder.
Bu girişi yapmamın sebebi dindar camiada İran hususundaki ifrat ve tefrit boyutuna varan düşüncelerdir.
İran'ın anayasasına da derç ettiği Şiilik mezhebinin İslam haricinde olmadığının altını kalın çizgilerle çizerek başlayalım.
Şiiliğin Ehl-i sünnete muhalif olması İslam dışında olmasını gerektirmiyor.
Çünkü aynı Allah'a aynı Peygambere inanıyoruz. Fakat ayet ve hadisi farklı yorumladığımız için ayrışıyoruz.
Ayetleri ve hadisleri yorumda sık eleyip ince dokuyan hadis usulünü (metodolojisi) esas aldığı için Ehl-i sünnetin yorumu sahih İslam'ın ta kendisidir. Sünnet'ten maksad da zaten hadise bağlılıktır.
Şiilerin hadis metodolojisi farklı olduğu için Ehl-i sünnet ile arasında büyük farklar oluşmaktadır. Bizim baş tacı ettiğimiz sahabeyi, 'Hz. Ali'ye haksızlık ettiler' gerekçesiyle güvenilir görmezler ve rivayet ettiği hadisleri reddederler.
Bizdeki Buhari, Müslim ve Tirmizi gibi hadis kitaplarına itibar etmezler; onların el'Kafi, el'Kitab ve Elistibsar gibi hadis kitapları vardır.
Bu ayrışmaya bir de siyasi sebepler eklenince aradaki uçurum büyüyor!
Tüm ihtilaflarına rağmen Şiilik İslam çerçevesi içinde bir mezheptir, Şiiler de tüm aykırılıklarına rağmen ümmetin bir parçasıdır.
Bunları yazmamın sebebi onları aklamak değil İslam dışı görenleri ikaz etmektir.
Çünkü birilerine olan öfkemizin bizi adaletsizliğe sevk etmemesi gerektiği bizzat Kur'an'ın emridir!
Evet, ümmetin bir parçasıdırlar ancak ümmete verdikleri zararın haddi hesabı yoktur. Tarihi vakıaları bir kenara bırakıp son çeyrek asra baktığımızda İran'ın ümmete verdiği zararı İsrail'in bile vermediğini görürüz.
İran'ın dış politikasındaki İslam dışılık en büyük zararı İslam ümmetine vermiştir. Sadece Irak'ta ve Suriye'de bir milyonun üzerinde Müslümanın İran destekli Şii milisler tarafından katledildiğini dünya âlem biliyor.
Irak'ta ve Suriye'deki Müslümanların İran'a olan öfkesi, İsrail'e olan öfkesinden daha fazladır. Çünkü İran destekli Şii milislerin zarar vermediği ailesinden bir (veya birden fazla) ferdini katletmediği yahut göçe zorlamadığı aile yoktur.
İran yönetimi dış politikada ümmete zarar verdiği gibi iç politikada da örnek bir İslami yönetim sergileyemediği için küresel bağlamda İslâmî düşünceye de zarar vermiştir. İran'daki kötü örnek İslam'a mal edilerek İslam eleştirilmektedir.
İran sokaklarında gezdiğinizde de toplumda İslami bir renge rastlayamazsınız. İslam inkılabı İran toplumunu İslâmî bir topluma dönüştürememiştir.
Batının ambargoları da devreye girince ekonomi iyice zora girmiş ve fırsat kollayan fitnecilere gün doğmuştur.
İran sokaklarındaki gösteriler yabancı istihbarat elemanlarının da tahrikiyle fırsat kollayan ABD, İsrail ve destekçileri İran'a dış müdahaleyi konuşmaya başlamışlardır.
İki milyon insanın evini başına yıkmış yetmiş binden fazlasını katletmiş Netanyahu'nun, İran'ın masum insanları katletmesine karşı çıkması; ABD'nin aynı şekilde insan hayatını önemsiyor görünmesi hatta Rusya'nın müdahalesine karşı savaşan Zelenski'nin bile İran'a müdahale edilmesini seslendiriyor olması aklımızla alay etmekten başka bir şey değildir.
Gazze'de yetmiş bin sivil öldürülürken katillere silah ve mühimmat desteği veren ABD'nin sarı kafası İran'da 800 insanın idamına mani olduğunu söyleyerek dünya ile alay ediyor.
Aynı şekilde İsrail, sanki Gazze'de yetmiş bin masumu başkası öldürmüş gibi İran yönetimini masumları öldürüyor diye eleştiriyor ve müdahale edilmesi gerektiğini söylüyor.
ABD'nin Venezuela'da yaptığı operasyon tam bir terör eylemidir!
Şimdi aynı şekilde İran'ı tehdit etmesi de bir terör tehdididir!
Ne ABD ne de İsrail İran halkını düşünüyor.
Onların kendi güvenlikleri ve çıkarları dışında bir düşüncelerinin olmadığını Gazze'de ve Venezuela'da çok net bir şekilde gördük.
Dolayısıyla İran yönetimini beğenmeyebiliriz, mezheplerini tasvip etmeyebiliriz ama ne ABD'nin ne de İsrail'in İran'a müdahalesini asla ve kata alkışlayamayız!
İnsani açıdan alkışlayamayız çünkü orada bağımsız bir devlet vardır ve müdahale hem uluslararası hukuka aykırıdır hem de müdahale sivil olsun asker olsun insanların katli demektir.
İslami açıdan da onaylayamayız çünkü İran'a saldıranlar Evangelistler tarafından yönetilen ABD ve teröristler tarafından yönetilen Siyonist İsrail'dir. Bir İslam ülkesine saldıran ABD ve İsrail'i alkışlamak Müslümana yakışmaz!
Coğrafi açıdan da böyle bir müdahaleyi tasvip etmeyiz çünkü İran'a yapılacak bir müdahale Türkiye, Azerbaycan, Afganistan, Türkmenistan, Pakistan ve Irak'ı doğrudan etkileyen ve bölgeyi ateş çemberinin içine alan bir müdahale olur.
Temennim odur ki İran dini liderliği, Pezeşkiyan gibi zamanın ruhunu doğru okuyan cumhurbaşkanına biraz güvenmek için kendini gözden geçirerek hatalarını telafi eder ve mezhepçi politikaları bir kenara bırakarak bölgesindeki ülkelerle özellikle de Başkan Erdoğan liderliğindeki Türkiye ile samimi işbirliğine önem verir.
Başka hal çaresi var mı?
