
Bu savaş şöyle ya da böyle bitecek. Sonrasında devletlerin neler kazanıp neler kaybettikleri çok önemli.
Geldiğimiz noktada İsrail ve ABD'nin başlattığı gayri meşru savaştan kimi fiziki kazanımlarla çıksalar dahi çok büyük bir itibar kaybettikleri artık gün gibi ortada.
Evet, İran çok büyük hasar gördü ama savaşı kaybetmedi.
Fakat Siyonist emperyalist cephe de bir zafer kazanmadı, aksine kısa sürede başarıya ulaşacağını zannettiği İran karşısında masaya oturmak zorunda kalacak derecede bir hezimete uğradı.
ABD imparatorluğunun yıldızı söndü.
Şu manzaraya bakar mısınız?
Hürmüz Boğazı savaştan önce zaten açıktı savaş sebebiyle kapatıldı, ABD şimdi bir taraftan boğazı açmak için çabalıyor bir taraftan da abluka kararıyla kendisi kapatmış oluyor!
Müzakereler ilk aşamada bir ilerleme kaydetmedi ama masaya tekrar dönülmeyecek diye bir karar da yok!
Savaşa dönmeyi ne İran ne de ABD ister!
Dolayısıyla müzakerelere dönüş kapısı kapalı değil!
Farz edelim ki savaş yeniden başladı!
İran'ı işgal etmedikçe ABD'nin bir zafer kazanması mümkün değildir. Savaşa dönüş ABD'nin hem askeri alanda hem ekonomide hem de siyasi alanda daha fazla kaybetmesi demektir!
Bu saldırılar İran halkını devletleri etrafından kenetleyerek rejimi daha da kuvvetlendirdiği hususunda kimsenin kuşkusu yok. Zararların telafisi uzun seneler alabilir ama telafi edilemez değildir!
ABD'nin zararı ise fiziken telafi edilse bile artık sayılan ve korkulan ABD gitmiş güvenilmez bir ABD gelmiştir.
Tam bir Pirus zaferi olur!
ABD bu savaş ile sadece kendisine zarar vermedi tüm dünya ekonomisine büyük bir darbe vurdu en büyük darbeyi de Körfez ülkelerine vurmuş oldu!
ABD en büyük zararı himaye ettiği ve her fırsatta soyup soğana çevirdiği körfez ülkelerine verdi. Hem saldırıya uğradılar hem de güvenlikleri sağlanamadığı için bu ülkelerin ekonomisi güvenilmez hale geldi.
Bu durum körfez ülkelerinin yeni güvenlik paktı arayışına zemin hazırlamış oldu.
Tabii ki körfez ülkelerine bu savaştan ve Hürmüz sorunundan dersler çıkarmanın yolu da açılmış oldu.
Artık körfez ülkeleri hem güvenlikleri için hem doğalgaz petrol nakli için hem de finansal güvenli merkezler için alternatif yollar aramak zorundalar
Bu vasatta Türkiye, gayri meşru saldırıları kınayıp savaşta tarafsız kalmak, bölge ülkelerini savaştan uzak kalmaya ikna etmek ve diplomatik yolları hayata geçirmek üzerine bina ettiği denge politikası ile tüm tarafların güvenini kazanmıştır. İran Cumhurbaşkanının, Katar Emirinin ve ABD başkanının aynı zaman diliminde Türkiye'ye teşekkür etmeleri bir tesadüf değildir
Müzakereler yeniden başlar, İran'ın şartlarından bir kısmı dahi kabul edilir ve ambargo kısmen kalkarsa bile Türkiye ekonomisine yüz milyarlarca doların kapısı aralanır!
Öte yandan Hürmüz sorunundan ders çıkaracak olan Körfez Ülkeleri niyetlenip yarıda bıraktıkları projeleri hayata geçirmek için er geç Türkiye'nin kapısını çalacaklardır.
Bunların başında Irak'ın teklif ettiği Türkiye'nin de kabul ettiği ama sonra değişik aktörler tarafından frenlenen Kalkınma Yolu Projesi gelir ki, Basra Körfezinden Türkiye'ye uzanacak kara ve demir yolu, enerji ve fiber hattı Körfez Ülkeleri'ni Hürmüz'e bağımlı kalmaktan kurtaracaktır.
Öte yandan 2008'de niyetlenip Arap Baharı'yla akamete uğrayan Katar doğalgazını Suudi Arabistan, Suriye üzerinden Türkiye'ye nakli projesi de Hürmüz'e bağımlılığı azaltacaktır.
Bu projelerin hayata geçmesinin Türkiye ekonomisine katkısını siz hesap edin artık!
Ayrıca, bölge ülkelerinin yeni güvenlik paktı arayışının en güvenilir mimarının Türkiye olacağında da şüphe yok.
Türkiye takip ettiği denge politikasıyla yarınlarda sadece bölgenin değil dünyanın en önemli oyun kurucu ülkesi olarak temayüz edecektir.
Bunun anlamı da bölgede öyle kimse kafasının estiği gibi sağa sola saldıramayacak demektir!
İsrail mi?
İsrail bu fotoğrafı iyi okuduğu için Türkiye'yi hedefe koymaya çalışıyor.
Ama artık İsrail'in de destekçilerinin de desteklediklerinin de geleceği karanlık!
İsrail'e en büyük desteği veren Macaristan Başbakanı Orban'ın akıbeti ortada!
Bu Pazar yapılan seçimde 16 yıllık iktidarını kaybetmesinin arkasında Siyonizm'e verdiği destek göz ardı edilmemelidir!